Amosando publicacións coa etiqueta literatura xuvenil. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta literatura xuvenil. Amosar todas as publicacións

sábado, 1 de abril de 2017

ALÁ VAI OUTRO TRIMESTRE TOLO

Está claro que é necesario que alguén tome as rendas  deste blog porque non me dá o tempo para poder contar as actividades que facemos. 
Este é un pequeno resumo do noso vivir a lectura neste trimestre:
Como xa diciamos noutra entrada, estivemos a preparar as tertulias literarias que este instituto comparte con outros institutos da provincia. o grupo de alumnos de 4º ESO e 1º de bacharelato, leron As horas roubadas, da escritora María Solar. O grupo de cuarto de ESO e primeiro de bacharelato prepararon a súa tertulia en reunións na biblioteca os luns despois de xantar. Falamos moito do amor en distintas etapas da vida, dos malos tratos, da violencia de xénero, das aparencias...Todo situado nese inicio da democracia que eles xa perciben como parte da historia e non como realidade. Certamente, encántanme estas xuntanzas, porque creo que é onde mellor podo chegar a coñecer aos meus alumnos e alumnas... a lectura, sempre a lectura que rompe muros e acerca xeracións. 


O 1 de febreiro no salón nobre do Liceo de Ourense tiveron unha xuntanza coa escritora que ofreceu unha visión sobre a experiencia de escribir e aclarounos canto quixemos sobre As horas roubadas.


Ao día seguinte e debido ao gran número de participantes, dividimos os tertulianos en dúas salas. O noso instituto estivo con alumnado do IES Universidad Laboral, o IES As Lagoas e parte dos que viñan do IES Xulio Prieto Nespereira. 

  A tertulia estivo moi animada

E seguindo con XUNTANZAS, os nosos pequenos do club, de 1º de ESO,  foron xantar e a falar de libros cos rapaces do IES Xulio Prieto Nespereira. Tendo en conta o éxito acadado o curso pasado, decidimos repetir libro, Heka, un viaje mágico a Egipto. Pilar leva de marabilla este grupo de novos rapaces que se xuntan todos os mércores no segundo recreo.
                                                            Pizzas e xogos compartidos 
           
E premios de postre

Creo que quedaron con ganas de máis. Así que xa pensando como volver xuntar  rapaces e libros. 
E como este grupo é moi activo, xa están a ler o seguinte libro  Chamádeme Simbad de Francisco Castro con Pilar.
                                                        
                                    Só espero que teña o mesmo éxito que tivo o curso pasado

 Tamén o grupo de 2º e 3º seguiron lendo este trimestre. Tiñan ganas da segunda parte do que xa leran o curso anterior (Nunca seré tu héroe), así que tocou Héroe a mi pesar de María Menéndez Ponte. Tivemos algunhas xuntanzas os venres no segundo recreo, nas que cando aparecían uns non aparecían os outros, polo que de novo non quedou outro remedio que facer un almorzo un mércores a principios de marzo,  na hora de titoría. O libro non tivo tanto éxito como o anterior, pero si que sacaron moito do que falar: amores, estudos, relacións pais-fillos, medos, nazismo...  


                             Agora xa están esperando o seguinte libro, que vai para a Semana Santa. 


O caso é que tamén meteuse polo medio o día mundial da poesía, o 21 de marzo e tanto os grupo de segundo e terceiro, como o grupo de primeiro deixaron aparcada a vergonza. 
Os nosos alumnos de 2º e 3º escolleron poesías nun par de xuntanzas e despois,  os nosos escribas e pintores  fixeron "anuncios" para encher o aparcadoiro do Paco Paz e das inmediacións, os bares do entorno e o supermercado Día que temos ao lado. A verdade que hai que hai que ser todo un heroe para saír no recreo diante de todo o centro a poñer papeis nos coches. Pode que ler faga a xente doutra pasta.
  

                                      
                                   
A modo de anécdota, pola noite chegoume unha mensaxe dunha compañeira doutro centro que levara unha alegría inmensa ao atopar no seu parabrisas un poema e non unha nota por estar mal aparcada ou unha multa. Foi a constancia de que alegramos o día a alguén.
O grupo de primeiro tamén animouse a facer unha actividade, e buscaron poemas para compartir cos compañeiros do centro. A idea era regalar versos para que logo os subiran ás súas redes sociais. Así traballaron.

E así foi o resultado final

E como non podía ser menos, rematamos o trimestre coa cea de profes o día 31 de marzo. Mermadas as nosas liñas por viaxes e cansanzo trimestral, aínda así foi unha cea más que estupenda. Falamos dos libros que lidos Intemperie de Jesús Carrasco, que non deixou indiferente a ninguén.  En xeral, sorprendeu e gustou moito pero tamén houbo quen non foi capaz de rematalo. Para que vos fagades unha idea, neste  blog  podedes ler algunhas das ideas que tamén saltaron na cea. E tamén posturas contrapostas sobre Izan o da saca de Xabier Quiroga, hai a quen lle apasionou esta novela de misterio que conta o paso dos nazis pola nosa terra e a quen lle pareceu longa de máis e as veces rebuscada. 

                                            Eu quedo con ganas de facer o roteiro literario da novela.
                                         

                                           Houbo quen levou o cómic, adaptación de Javi Rey da obra

Esta cea levabamos outros deberes, un poema ou poemario dalgún autor que estivera de aniversario. E así tivemos o postre con versos de Dylan Thomas co que saíu a vea existencial. Con Gloria Fuertes, con poemas tan diferentes aos coñecidos infantís, un poemario onde podes atopar uns versos realmente íntimos, xunto con outros grotescos, tristes ou tremendamente alegres. E tamén houbo sitio para Miguel Hernández e un pequeniño libro aparentemente infantil moi ben editado. 

  
Unha cea realmente agradable aínda con ausencias que esperamos non falten o 19 de maio, con sesión teatral no Teatro Principal para ver a  estrea en galego de  As galas do defunto Valle Inclán a mans  do Centro Dramático Galego e logo cea para falar de Instruccións para tomar café de Manuel Núñez Singala e La séptima función del lenguaje de Lauren Binet (é para asegurarnos que Paloma vai vir co libro lido, ;))

domingo, 15 de maio de 2016

ME HAN DEJADO PASMADA

Puedo asegurar que nunca me había pasado esto en el club de lectura, y ya llevo unos cuantos años. De hecho estoy empezando a pensar que tengo EL MEJOR GRUPO DE LECTORES de la provincia. Os cuento: hace poco más de tres semanas, empezamos a leer en la hora del club de los lunes este libro  Y empezaron a salir temas y temas: el estudio, los padres, el primer amor, la diferencia de sentimientos entre chicos y chicas, el botellón... 


Hacíamos lectura en alto y comentábamos. La verdad es que el comienzo les resultó tan interesante que ya no quisieron dejarlo. 
“Andrés, estudia. ¡¡Andrés-estudia!! Andresestudia… Andrés Estudia. Me llamo Andrés y me apellido Estudia. Me tienen harto, siempre con el mismo rollo. Mi madre, con tal de verme encima del libro y sin escuchar música, está contenta. Aunque esté pensando en las musarañas, es la leche. No entiende que yo pueda estudiar con música. Y no para de comerme la olla todo el día, que si tengo poca disciplina, que si no hago más que hablar por teléfono, que, si no tuviera a Valeria Mazza en la carpeta, me distraería menos. Más me distraigo en la clase de Rambo. ¿Cómo voy a atender si tengo delante a Belén, que es la tía más buena de la clase?"


Conseguimos los libros y nos pusimos a leer cada uno por nuestra cuenta... quedamos en leer únicamente cuatro capítulos para el viernes siguiente. Mi sorpresa fue que NINGUNO LO CUMPLIÓ...pero a diferencia de otras veces, TODOS HABÍAN LEÍDO MÁS DE LA CUENTA.
Vamos, que al segundo lunes querían el libro sí o sí. El caso, dos semanas después cuando teníamos que estar como mucho en el capítulo 15, la mayoría estaba acabando el libro. Y QUIEREN OTRO... de verda, en mi vida me había pasado esto. Por ello este miércoles tendremos una "tertulia desayuno" espero compensar dulcemente lo bien que me lo están haciendo pasar este año. Y estoy segura que traerán las cartas que les pedí. 
MIL GRACIAS

mércores, 16 de marzo de 2016

AS APARENCIAS ENGANAN:CHAMÁDEME SIMBAD


Neste libro de  Francisco Castro Chamádeme Simbad as aparencias enganan, principalmente  por dous motivos. O primeiro, polo seu aspecto, cando o entreguei aos meus alumnos/as de primeiro ciclo pensaban que tratábase dun libro infantil...Sabedes que os digo? ODIO AS ETIQUETAS DOS LIBROS, non creo nelas. Pode que teña dibuxiños, pode que o seu protagonista sexa un neno de dez anos, pode que sexa a súa mirada a que está no libro, pero será infantil ou non segundo a lectura que se faga, digo eu. Persoalmente deume moito mais que pensar que outros libros que len agora os meus alumnos/as. E iso lévame ao segundo motivo de que non todo é o que parece: cando o les daste conta que as cousas non son o que parecen (e non me refiro só a sofás que son barcos), as persoas non son o que parecen, os silencios non son o que parecen...Tócanse moitos temas interesantes, non só o do alzheimer, tamén  o traballo dos pais, o papel da muller na familia,  a dependencia dos adultos do móbil,  o que se sente e o que se mostra, a vida da infancia, da terceira idade...
Estou segura que imos ter unha reunión moi boa, porque estes meus alumnos/as de primeiro ciclo son lectores moi moi especiais e saberán sacar o mellor do libro.
Á volta das vacacións, o venres 1 de abril ás 10:10 falamos un chisco (e miramos quen levamos almorzos caseiros) e o  6 de abril ás 11.20 teremos a xuntanza,


Se queredes escoitar o principio do libro, aquí  tedes

luns, 14 de marzo de 2016

XUNTANZA DE CLUBS CON HEKA

O pasado luns, 14 de marzo tivemos unha boa reunión de clubs de lectura de primeiro ciclo da ESO. Os nosos alumnos/as e os alumnos/as do IES XULIO PRIETO NESPEREIRA quedaron para falar dun libro que leran á vez. Trátase de Heka: unha viaxe máxica a Exipto. Que saibades, que creo que xogabamos con vantaxe pois nós liamos un pouco cada semana, quedabamos os venres  e quen quería investigaba de distintas cousas de Exipto: que eran os xeroglíficos, que comían, como vivían, os deuses...ata algunha interesouse pola moda e os maquillaxes.
O caso é que quedamos no centro de Ourense, xa que cada instituto está nunha esquina da cidade e fomos xantar xuntos e despois de xantar fixemos un xogo de preguntas e respostas. Creo que quen mellor o pasou fomos Amala e mais eu (as profes). A cousa estivo moi emocionante pero o premio foi para Daniel e Marlen do Ferro Couselo e Cleia  do Preito Nespereira. Pero todo o bo acábase, así que tivemos que marchar. Esperamos ver pronto aos nosos compañeiros de lectura.

Heka vaise de xantar on PhotoPeach

sábado, 30 de xaneiro de 2016

1000 grúas pola paz

No Ferro Couselo xa todos e todas estamos enterados da historia de Sadako Sasaki, porque, grazas á sempre animosa profe Marosa,este ano, co gallo do Día Escolar da Paz e da Non Violencia, recollemos o seu legado e invadimos o centro con nada menos que 1000 grúas para pedir a paz no mundo. Algunhas, por se fose pouco, levan nas súas ás os haikus elaborados polos rapaces e rapazas deste Club de Lectura, que amosaron a súa sensibilidade e saber facer (a ver se algún se anima a compartilo co mundo nos comentarios!). Velaí un resumo da historia de Sadako e desta actividade na que todos participamos con extraordinario entusiasmo:



Seguro que máis dun pensou que a historia de Sadako podería dar para unha novela moi emotiva e chea de maxia e esperanza, non si? Pois si, efectivamente esa novela existe! Se alguén quedou con ganas de profundizar na historia e nos seus recovecos e seguir reflexionando sobre a paz, anímadevos a lela en calquera das catro linguas que moitos de vós manexades. A autora é canadiense Eleanor Coerr e, para galego e castelán, está editada en Everest (as portadas poden variar segundo a edición):


sábado, 7 de novembro de 2015

CONTOS POR PALABRAS CON REGALIZ

A verdade é que temos un grupo de primeiro ciclo fantástico. Empezamos a ler o libro escollido. Xa tivera a súa charleta sen empezar a ler
pero a primeira historia xa deu para moito.
A chave da felicidade? cal é a vosa chave da felicidade?

Pois quedámonos a medias. O mellor foi a improvisación da "chica rubia" e o "chico moreno" continuando a historia.  Chaves-regaliz, chico-chica... non contamos mais.
Esperemos que o seguinte relato faga tanto que pensar e que rir...o problema é que tratándose de Unicornios rosas nunca se sabe.
E por certo...quedaron pendentes as vosas historias. Espero impaciente.


luns, 27 de xaneiro de 2014

OS INTRÉPIDOS DO PINTOR DO SOMBREIRO DE MALVAS

A verdade é que o primeiro que teño que facer é pedir perdón aos rapaces de primeiro. Deixei nas súas mans este libro para Nadal, contándolles que o escritor e que era moi interesante, que poderiamos intentar falar con el e claro, emocionados,levaron o libro. Eu que lera o de Palabras de auga pensei que sería perfecto tamén este, pero cando lin o libro, dixen "mellor para segundo ou terceiro". Aínda así estes son os intrépidos que viñeron co libro e o sorriso posto despois de nadal


E estaba volvéndome tola buscando os cadros de Vangoh que ilustraran o libro cando na rede atopeime con este fantástico traballo de IES de Poio.



O pintor do sombreiro de malvas from Anxos bibliotequeira

Mañá falaremos desta presentación e despois veremos que preguntas farémoslle a Marcos Calveiro porque o outro día puxémonos en contacto con el e ofreceuse a contestas ás nosas dúbidas.

mércores, 1 de xaneiro de 2014

ALERTA CON LAS DE 3º

Bueno...pues este libro Alerta Bécquer no ha causado muchas pasiones, aparentemente, pero además de desayunar (mmm ¡qué rico todo!) a lo tonto, salieron muchos temas:
- El amor ¿se puede hacer cualquier cosa por amor? , ¿qué estarías dispuesto a hacer por amor?  ¿existe ese amor ciego y bastante estúpido que se describe en el libro?
- Los medios de comunicación ¿Qué  hay de verdad y de show en lo que nos muestran determinados programas? ¿Por qué se busca el miedo, el morbo...?
- El más allá ¿existen los fantasmas?¿hay un más allá?
- Las investigaciones policiales ¿Cómo se lleva a cabo una investigación?¿cuáles son los pasos que hay que seguir?
-Las relaciones humanas: ¿Por qué el comisario deja a su mujer hacer todas esas tonterías?¿qué es lo que siente por ella?
...

Y alguna cosilla más salió, aunque al final, no me quedó claro si les había gustado o no les había gustado el libro. Me gustaría que lo comentaran aquí.

Aquí el club de gamberras de 3º que se les da muy bien charlar, comer (ejem), hacer postres, pero...YO SIGO ESPERANDO ESA INVESTIGACIÓN que iban a hacer.

EL FIN EN EL FINAL DEL MUNDO

Estos de primero me tienen gratamente sorprendida, por su velocidad de lectura. Aunque creo que no hemos trabajado mucho sobre el libro. Lo importante es que les ha gustado. Creo que para el año lo incluiremos de lectura obligatoria...
Aquí quedan algunas imágenes de donde acabaron nuestros protagonistas viviendo su aventura y que buscaron los alumnos.  La verdad es que es un sitio impresionante el lago Coruisk

La verdad es que el lugar impone ¿Os imagináis a nuestros protas por un desfiladero por al noche por ahí? ufffffffffff...
También buscaron información: Loch Coruisk es un lago de agua dulce. Está situado en Minginish en el suroeste de la isla Skye, en una zona completamente despoblada. El lago es accesible por cualquier camino, aunque sea unos de los lugares más remotos de Gran Bretaña. Es de forma alargada típica de la edad de hielo, (se dice que pertenece a esa etapa),es aproximadamente de 2,4 km de largo, pero solo unos 400 metros de ancho.
Está más o menos a unos 200 m del mar.El paisaje está completamente desprovisto de árboles, además es un lugar de excursión muy famoso.

Y una vez acabado el libro, a por el siguiente, a ver si también acertamos. Por cierto, si queréis podéis  escribir aquí algún comentario sobre el libro.
 Aquí casi todos los integrantes del club de primero

mércores, 4 de decembro de 2013

LOS DE PRIMERO VAN COMO BALAS



Me parece que ¡BUM! ha sido un gran acierto porque leéis a toda pastilla. El problema es que casi no nos da tiempo a comentar nada...uf.
Por eso como sé que en la reunión de hoy se van a quedar muchas cosas en el tintero, os voy a plantear una serie de cuestiones en el blog, vosotros las pensáis y las respondéis aquí. También podéis plantear vosotros lo que queráis.
Bueno, pues empecemos:
Me llamó la atención en el capítulo 6 "Capitán pollo" , en la pág. 62 el siguiente fragmento después de que el padre de Jim le ha hecho una cena suculenta que hasta a Becky le ha gustado
   Después de la cena huí al balcón, por si mis padres llegaban a besarse y me hacían vomitar.

1ª cuestión ¿Qué os parecen las demostraciones de cariño entre la gente mayor? ¿Cómo os sienta cuando veis a los adultos  en una actitud "cariñosa"?¿Por qué creéis que os ocurre eso?

Sigamos con el mismo fragmento Becky le pregunta a su hermano que por qué su padre está cocinando y él orgulloso le cuenta que le regaló un libro de cocina.
2ª cuestión ¿Crees que es posible que un niño o un adolescente ayude y haga cambiar de esa manera a un adulto o te parece ficción?

Ante la noticia de que a su padre le gusta ahora la cocina Becky reacciona de la siguiente manera:
--Dios mío--suspiró--. Parece que esté convirtiéndose en mujer.
--Las mujeres se van a trabajar y los hombres cocinan. Tendrás que aceptarlo, hermanita. El mundo moderno es así--le dije dándole unas palmaditas en la espalda.

3ª cuestión ¿no te parece chocante que una chica como Becky, que parece tan moderna, piense de esa manera?¿Tú que opinas? ¿Has oído hablar de los "estereotipos"? investiga un poco.


Sí, ya sé que estamos más adelante, pero como en la reunión supongo que solo saldrá el tema de los extraterrestres, la valentía y cosas así ¿no? Ya veremos.
Espero vuestras respuestas.
   

mércores, 30 de outubro de 2013

MI HERMANA Y EL MINI-CLUB DE 2º DE ESO


Mejor quitábamos lo de mini-club porque ha quedado un grupito...: Sofía, Rayssa, Martín, Yago,Yago,Yago, Dinís, Josema, Duarte, Óscar, Nicole, Marina, Guiomar, Lara, Noelia, Miriam, Nuria. Ahora me toca conseguir más libros. Mientras tanto id mirando nuestra portada y muchas otras. Ya sabéis el primer ejercicio contar aquí qué te sugiere la portada y el título. Rayssa y Nicole espero que estéis calladitas, ya que no habéis aguantado las ganas de empezar a leer.
 Recordad, las reuniones serán el lunes a las 10:10 y la coordinadora será Paloma y puede que alguna compañera de otro año.

xoves, 13 de setembro de 2012

Roald Dahl Day



El 13 de septiembre de 2012 nacía en Noruega Roald Dahl, probablemente el mejor escritor de literatura infantil y juvenil de todos los tiempos. 
Bueno, vale, a lo mejor no soy muy objetiva, pero me han dicho que en un blog uno puede expresar sus opiniones, ¿no?
Y es que, desde libros más o menos infantiles -Las brujas, Charlie y la fábrica de chocolate, Matilda-, juveniles- Volando solo- o más adultos –Relatos de lo inesperado, Relatos escalofriantes-, Roald Dahl nos sigue fascinando a cualquier edad. 

Fantasía, magia, ironía, humor y hasta terror se combinan en historias protagonizadas por personajes inolvidables, a los que muchas veces ponemos cara gracias a las ilustraciones de su amigo y colaborador Quentin Blake.

La celebración del Roald Dahl Day, conmemorando la fecha de su nacimiento, es una buena ocasión de sumergirnos nuevamente en ese universo tan especial. ¿Te animas? Si te atreves con el inglés, en esta página puedes descubrirlo todo sobre este fascinante autor. Y en esta otra tienes unas cuantas ideas para celebrar este día “a lo grande”.

En cualquier caso, leer cualquier libro de este autor ya es, por si solo, una especie de celebración. Así que decídete y empieza ya el que tengas más a mano, ¡que no queda nada para que se nos acabe la libertad de las vacaciones!

mércores, 21 de decembro de 2011

Libros para vacacións

Por fin estamos de vacacións!!
Despois deses duros días de exames e notas, chega o momento de relaxarse e disfrutar dun montón de tempo libre! E que mellor para encher eses ratos mortos entre turrón e turrón que un bo libro?
Por se non tedes ainda moi claro que ler este nadal, aquí vos deixo as sempre acertadas recomendacións da nosa experta en literatura xuvenil, Amalia.

lecturas_recomendadas_1º_2º_eso_nadal_2011
lecturas_recomendadas_3º_4º_eso_nadal_2011

sábado, 29 de outubro de 2011

Mini clubes 2011-2012


Xa está todo listo para que nas próximas semanas comecen a funcionar os "clubes dentro do club". Grazas a colaboración dun grupo cada vez máis numeroso de profesoras, esta actividade permitirá que se podan facer lecturas simultáneas en diferentes niveis, adoptándonos ás diferentes idades e intereses.
.
Na primeira parte deste curso, as lecturas serán as seguintes:


Sonia volverá a coordinar o grupo de lectura de 1º de ESO. Recordades que o ano pasado estaba formado só por chicos? Pois parece que este curso van ser ... todas rapazas! Que cousas! Leerán un libro que parece moi, moi interesante: O pequeno señor Paul, de Martin Baltscheit e ilustrado por Ulf K. Conta unha serie de aventuras cheas de fantasía vividas por un lector empedernido. E é que os libros, ben o sabemos, poden darlle unha dimensión sorprendente as nosas vidas!




Mentras tanto, os antigos "rapaces de Sonia" agora están en 2º da ESO. Eles, e algún máis, leran, coordinados por Amalia, un relato de An Alfaya, O caderno azul.  Nesta emotiva novela, a protagonista, Anxélica, vainos contar os seus sentimentos ao longo dun ano, que anota nun caderno regalado polo seu avó.
 Querido caderno azul, vou bordar nas túas follas ensoños e lembranzas, páxinas de alegría mesturadas de inquedanzas, camiños descoñecidos que conducen á esperanza...


Pola súa banda, Ana González, profesora de galego, compartirá cun grupo de alumnos de 3º e 4º a lectura de El palacio de la medianoche, de Carlos Ruiz Zafón. 
 Nunca podré olvidar la noche en que nevó sobre Calcuta.El calendario del orfanato St. Patrick’s desgranaba los últimos díasde mayo de 1932 y dejaba atrás uno de los meses más calurosos que recordaba la historia de la ciudad de los palacios.

Outros alumnos de 3º de ESO leremos O diario vermello de Flanagan y O diario vermello de Carlota. Uns libros que responden a preguntas moi "íntimas" que algúns xa empezan a facerse... 
Estamos indagando a maneira de compartir a lectura a través da web, pero non acabamos de poñernos de acordo coa fórmula: foro? blog? tuenti? En fin, xa vos iremos contando...



Finalmente, os alumnos de 4º da ESO e de 1º de Bac volverán a participar nas tertulias do Liceo, onde poderán comentar con alumnos doutro centro a obra Futuro imperfecto, de Xulia Alonso, na que a autora relata a súa tráxica historia real. Unha historia de amor moi emotiva na que o final non é feliz. Non, non estou desvelando nada, o final xa nolo dá ela nada máis empezar. E é que iso non é o importante, as historias de amor non se miden pola duración: acaben como acaben, xa ninguén poderá quitarnos o que sentimos mentres duraron.


venres, 10 de xuño de 2011

Proxecto Pomba Dourada

David Alvarez Failde, Marcos García Fernández, Gabriel González Carbajo, RodrigoTorres Cambronero (de 1º ESO A), Iago Fernández Martínez E Iago Sousa Rodríguez (de 1º ESO B) volvéronse reunir con Sonia (profe de Tecnoloxía),  durante uns cantos recreos dos martes, para comentar unha nova lectura. Esta vez o libro estaba en galego: tratábase de Proxecto Pomba Dourada, de Miguel Vázquez Freire. Coa historia que se conta nese libro viaxaron por unha Galicia do futuro, chea de personaxes un pouco... en fin... non sei... Vaia, deixemos que sexan os propios lectores os que nolos describan.


Nada máis comezar o libro, coñeceron ao inspector Lesoto, e buscaron unha imaxe coa que comparalo. Pero o inspector, en opinión dos xóvenes tertulianos, non se parece ao inspector Clouseau.

Nin tampouco ao inspector Gadget.


Non. A quen máis se parece, din estes rapaces, é a Fred Jones, ao que todos tedes visto na serie Scooby Doo. Segundo un dos membros do club, Lesoto parécese a Fred porque “é alto, forte e cos ollos claros, non fuma nin bebe e ten as condicións físicas de deportista.”



Pero o protagonista non é Lesoto, senón un rapaz chamado Arno, ao que Gabriel e Iago describen así: Arno ten o pelo moi curto e de pincho. É alto e moi listo. Leva pantalón curto e camiseta curta. / Arno é un neno duns doce anos que vai con chándal e deportivas. Ten un carácter aventureiro e fai amigos rapidamente. 


Xunto a Arno, axudándolle a chegar a Fisterra para entregarlle ao Mestre Cego o proxecto ao que alude o título, viaxarán os Borrallas, uns personaxes que, polas descripcións e debuxos deste grupo de lectores (que podedes ler e ver a continuación), deben ser ben curiosos!

O xigante é forte, non é moi listo. Tén a cabeza redonda con bigotes longos./ É un home que vai de pantalón e xersei curtos, é pouco listo e moi atlético.
A nena é loira, bastante alta, delgada e vai vestida cun longo vestido / A rapaza é delgada, pelo loiro e cabeza cadrada. Viste roupa negra e un gorro estrambótico
O rapaz inválido ten o pelo rizo e gafas de cu de botella. Anda en cadeira de rodas. O coxo é un home feo, baixo e viste roupa vella. Fáltanlle dentes, e os que aínda ten están negros de porquería.

Este peculiar grupo coñecerá a máis personaxes, coma uns piratas ou uns peregrinos que nos describen así: Os peregrinos tiñan túnicas moradas. Eran algo raros, e levaban un pau cunha cabaza enriba e coa típica cuncha de Santiago de Compostela.




Con todos estes comentarios, xa vos podedes imaxinar que o libro está cheo de sorpresas, misterios, viaxes e aventuras. Sonia e os seus rapaces só lle atoparon unha pequena pega: non lles gustou o final. Pero, para un grupiño tan espelido e creativo, iso non foi problema. Decidiron cambiarllo e inventar eles o final que lles gustaría ter lido. Este foi o que máis nos gustou, por iso volo deixamos aquí para que poidades comparalo co orixinal. A vos tamén vos gusta máis? 


Contádenolo nos comentarios. Isto ou calquer outro aspecto sobre o libro (hai rapaces doutros cursos que afirman telo lido tamén, pero non sabemos moi ben se crelos: a demostralo!)